Revalidatie van hamstringblessures in de sport: een scoping review
BMJ open sport & exercise medicine · 2026
Een scoping review vindt dat onderzoek naar hamstringrevalidatie een warboel is van onderrapporteerde protocollen en op pijn gebaseerde return-to-sport-beslissingen, geen bron van nieuwe behandelrichtlijnen.
De studie
Scoping review, n=137 artikelen, over revalidatieprogramma's voor niet-chirurgisch behandelde acute hamstringblessures in de sport.
Wat ze vonden
Van de 137 geïncludeerde artikelen had 54,7% een laag bewijsniveau, beschreef slechts 44,2% van het primaire onderzoek daadwerkelijk een revalidatieprogramma (47,8% van die RCT's), en werden return-to-sport-criteria slechts in 43,5% van het primaire onderzoek gerapporteerd, vaak enkel gebaseerd op het verdwijnen van pijn. Krachttraining (78,3%) en rekken (55,6%) waren de meest voorkomende onderdelen in de subacute/functionele fase, met in totaal 40 verschillende revalidatiestrategieën geïdentificeerd.
Studieopzet
Scoping review van primaire en secundaire literatuur (137 artikelen: 43,1% primair, voornamelijk cohortonderzoek/RCT's; 54,0% secundair, voornamelijk narratieve reviews) die de methodologische kenmerken en inhoud van hamstringrevalidatieprogramma's in kaart brengt, geen review van klinische uitkomsten.
Methodologie
Er werd gezocht in drie databases (MEDLINE, Scopus, Web of Science) tot oktober 2024, uitsluitend in het Engels, wat een redelijke aanpak is voor een scoping review, maar grijze literatuur en niet-Engelstalige trials buitensluit, een reële bron van selectiebias gezien hoeveel S&C-praktijk zich buiten geïndexeerde tijdschriften bevindt. Scoping reviews graderen per ontwerp geen bewijs met GRADE en poolen geen effectgrootte, dus het cijfer van 54,7% 'laag bewijsniveau' is een beschrijvende classificatie, geen voor bias gecorrigeerde kwaliteitsscore; een clinicus kan het niet opvatten als een oordeel over de werkzaamheid van enig specifiek programma. Er is geen synthese van uitkomsten (geen gepoolde herblessurepercentages, geen gepoolde return-to-sport-tijd), dus deze paper kan niet aangeven of een gegeven revalidatiebenadering beter werkt dan een andere, alleen hoe inconsistent het veld rapporteert wat het doet.
De beoordeling
Dit is een inventariserende exercitie, geen effectiviteitsstudie, dus er is geen effectgrootte om af te wegen voor klinische significantie. De echte waarde ervan ligt in het blootleggen van een breed rapportageprobleem in het veld: minder dan de helft van de primaire studies beschrijft het revalidatieprogramma zelfs in voldoende detail om te repliceren, en return-to-sport-beslissingen zijn nog steeds vaak gebaseerd op pijn in plaats van op criteria, wat praktisch relevant is ook al doet de review zelf geen vergelijkende uitspraak.
De beperking
De review kan niet aangeven welke van de 40 geïdentificeerde strategieën daadwerkelijk het herblessurerisico verlaagt of veilige terugkeer naar sport versnelt; daarvoor zijn op uitkomsten gerichte systematische reviews en voldoende gepowerde RCT's met gestandaardiseerde, niet op pijn gebaseerde RTS-criteria nodig.
Referentiestudie
Dit bouwt voort op twee decennia van onderzoek naar return-to-sport bij hamstringblessures, van Askling-achtige excentrische/lengteprotocollen tot de push richting op criteria in plaats van op pijn gebaseerde RTS-beslissingen. Wat deze scoping review toevoegt, is een realiteitscheck op hoe weinig van die conceptuele vooruitgang de standaardpraktijk heeft bereikt; de meeste gepubliceerde protocollen in de literatuur onderrapporteren nog steeds programmadetails en leunen op het verdwijnen van pijn in plaats van gevalideerde RTS-criteria.
Wat te doen op maandag
Nee, het reikt clinici geen nieuw protocol aan om over te nemen, maar het is een nuttige aansporing om je eigen documentatie van hamstringrevalidatie en RTS-criteria te toetsen aan iets rigoureuzers dan alleen het verdwijnen van pijn, en om sceptisch te zijn over elk gepubliceerd 'protocol' dat superioriteit claimt zonder uitkomstgegevens.
In practice
Dit is van toepassing op elke atleet die herstelt van een acute hamstringverrekking, met name sprinters en veldsporters, waarbij RTS-beslissingen onder tijds- en selectiedruk worden genomen. In de kliniek moet 'pijnvrij' niet je afmeldcriterium zijn; baseline een Single Leg Hamstring Bridge-test op de aangedane versus niet-aangedane zijde bij de initiële beoordeling en test opnieuw voordat je vrijgeeft voor sport, zodat de beslissing rust op een getal in plaats van op een gevoel. Op de S&C-vloer is dit een aansporing om je excentrische krachttrainings- en progressieve loopfasen goed te documenteren, sets, herhalingen, snelheid, afstand, want de review laat zien dat de meeste gepubliceerde programma's dat niet eens specificeren, dus het integraal overnemen van andermans 'protocol' betekent meestal het overnemen van een onvoldoende beschreven protocol. Kanttekening: deze review vertelt je wat er ontbreekt in het bewijs, niet welk belastingsschema wint, dus het zou je eigen op criteria gebaseerde praktijk moeten aanscherpen in plaats van je op zoek te sturen naar een nieuw sjabloon om te kopiëren.
De vijf studies die ertoe doen — wekelijks, gratis.
Wij lezen de hele literatuur over sportgeneeskunde, revalidatie en prestatie en beoordelen de studies die je tijd waard zijn.
Ontvang de gratis wekelijkse editieGerelateerde beoordelingen
Lees in je taal: English · Français · Deutsch · Español · Italiano · Nederlands · Dansk · Svenska